Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2018

Δικαιοσύνη καί Εὐσπλαχνία

Δικαιοσύνη καί Εὐσπλαχνία

Ὁ Θεός εἶναι δίκαιος καί φιλεύσπλαχνοςτό ἕνα δέν πάει χωρίς τό ἄλλοΜποροῦμε νά ποῦμε ἐπίσηςἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ εἶναι φιλεύσπλαχνη καί ἡ θεία φιλευσπλαχνία εἶναι δίκαιηΜέ ἄλλα λόγιαἩ θεία δικαιοσύνη εἶναι εὐσπλαχνία καί ἡ θεία εὐσπλαχνία εἶναι δικαιοσύνη.

Ἐκφράζομαι μέ τρόπον ἀνθρώπινονσύμφωνα μέ τόν τρόπον πού μᾶς εἶναι συνηθισμένοςδιότι ὁ Θεός εἶναι ἀκατάληπτος καί ὅ,τι πηγάζει ἀπΑὐτόν δέν μπορεῖ νά περικλεισθῆ σέ λέξεις.
Μία δικαιοσύνη χωρίς φιλευσπλαχνία εἶναι βαναυσότητα καί ἡ φιλευσπλαχνία χωρίς δικαιοσύνη εἶναιμαλθακότηταἩ Ἁγ.Γραφή μᾶς δίνειπαραδείγματος χάρινγιά τήν πρώτην περίπτωσιντούς Γραμματεῖς καί τούς Φαρισαίους καί γιά τήν δεύτερην περίπτωσιντόν Ἠλί.
Οἱ πρῶτοι εἶχαν μόνον τόν Νόμον μπροστά στά μάτια τουςχωρίς νά φροντίζουν γιά τό πρόσωπον τοῦ φταίχτηκαί ὁ δεύτερος δέν σκεπτόταν παρά τούς ἀσεβεῖς υἱούς τουχωρίς νά φροντίζει γιά τόν θεῖον Νόμον.
Οἱ Νόμοι καί Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχουν γιά νά μᾶς βοηθήσουν νά προχωρήσουμε καί νά βαδίσουμε εὐθεῖα στόν πνευματικόν δρόμον μας καί πρέπει νά τούς ἐφαρμόζουμε σύμφωνα μέ τίς περιστάσειςπού μπορεῖ νά εἶναι ἐλαφρυντικές ἤ ἐπιβαρυντικές ἤ ἀκόμη καί νά καθιστοῦν τούς κανόνες καί τούς νόμουςσέ μερικές περιπτώσεις ἐκτός χρήσεως.
Στήν ἀνάγκη δέν ἐφαρμόζεται ὁ νόμοςὅπως εἴπαμε καί ὅπως βλέπουμε στήν Ἀγ.Γραφή ὅταν οἱ μαθητέςπού πεινοῦσανμάζευαν καί ἔτρωγαν σιτάρι τήν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου πού ἦταν ἀπηγορευμένον (Μάρκ. 2,23) ἤ ὅταν ὁ πρ.Δαβίδ μέ τού συνοδούς του εἰσῆλθε στόν Ναόν καί ἔφαγαν τούς ἄρτους τῆς προθέσεωςπού δέν ἐπιτρέπετο νά φᾶνε παρά μόνον οἱ Ἱερεῖς (Ι Βασιλ.21,4).
Ἡ νηστεία πού καθώρισε ἡ Ἐκκλησία ἐξυπηρεῖ διά νά ταπεινώσει τό σῶμαΝά ἐπιβάλης ἐν τούτοις χωρίς διάκρισιν τήν νηστείαν σέ ἕναν ἄρρωστονφέρει βλάβην διότι ἡ ἀρρώστεια κάνει ἤδη αὐτό πού ἐπιδιώκει ἡ νηστεία καί ἀντί νά ταπεινώσει τό σῶμα τό καταβάλη ὑπερβολικά.
Στήν περίπτωσι τῆς ἀρρώστειαςὁ νόμος τῆς νηστείας πρέπει νά βρῆ μία ἀνακούφισι ἤ ἀκόμη νά μή ἐφαρμοσθῆἘάν ἐφαρμόζουμε τούς νόμους αὐστηράχωρίς νά λάβουμε ὑπ'ὄψιν τίς περιστάσειςχωρίς νά χρησιμοποιήσουμε τήν οἰκονομίαν ἐκεῖ ὅπου πρέπειτότε αὐτοί οἱ νόμοι γίνονται ἐμπόδιον καί ὄχι βοήθεια μέσα στήν Ἐκκλησίαν.
Ἡ διάκρισις λοιπόν εἶναι αὐτή πού θά κρατήση τήν ἰσορροπία μεταξύ δικαιοσύνης καί φιλευσπλαχνίας καί θά κρατήση τήν βελόναν τῆς ζυγαριᾶς ἀκριβῶς στήν μέσηνχωρίς νά γέρνη οὔτε στήν μία πλευράν οὔτε στήν ἄλλην.
Οἱ νόμοι καί οἱ Κανόνες εἶναι γενικοί καί πρέπει νά ἐφαρμώζονται ὄχι μόνον σύμφωνα μέ τίς περιστάσεις,ἀλλά κυρίως λαμβάνοντας ὐπὄψιν τό πρόσωπον πού ἔσφαλεΔιαφορετικά πρέπει νά ἐνεργεῖ μπροστά σέ ἕναν ἁμαρτωλόν πού μετανοεῖ καί διαφορετικά ἀπέναντι σἕναν ἁμαρτωλόν πού μένει ἀμετανόητος.
Κάθε φορά πού ὁ Θεός βλέπει κάποιον εἰλικρινῶς μετανοοῦντα φέρεται μέ εὐσπλαχνία καί τό Εὐαγγέλιο εἶναι γεμάτο παραδείγματαἩ πόρνη γυναίκα (Ἰωάν.8,3) ἡ ὁποία σύμφωνα μέ τόν νόμον ἔπρεπε νά λιθοβολιθῆἀλλά ὁ Χριστόςπού ἦλθε γιά νά μᾶς σώσεισυγχώρησε τήν ἁμαρτίαν τηςΣτήν παραβολήν τοῦ ἀσώτου υἱοῦ βλέπουμε τόν Πατέρα τοῦ ἀσώτου υἱοῦ (Λουκ.15), τοῦ ὁποίου ἡ πατρική ἀγάπη δέν εἶχε ὑστεροβουλίανά βλέπη μόνον τήν ἐπιστροφήν τοῦ χαμένου υἱοῦ του.
Στήν περίπτωσι τοῦ Φαρισαίου καί τοῦ Τελώνουβλέπουμε τόν μετανοημένον τελώνην ὁ ὁποῖος ἐν τούτοις ἦτο γεμᾶτος ἁμαρτίες δεδικαιωμένονἐνῶ τόν Φαρισαῖον ὁ ὁποῖος τηρεῖ σχολαστικά τόν νόμον καταδικασμένον.
Τόν Ἀπόστολον Πέτρονπού ἀρνήθηκε τρεῖς φορές τόν Χριστόν ἀλλά ἐν συνεχεία ἔκλαυσε πικρῶςὁ Χριστός μετά τήν Ἀνάστασιν Τουδέν τόν ρωτᾶ ἄλλο παρά μόνον ἐάν τόν ἀγαπᾶχωρίς νά τοῦ κάνει τήν ἐλαχίστη ἐπίπληξιν.
Στήν Παλαιάν Διαθήκην βλέπουμε τόν προφ.Δαβίδ νά διαπράτη μοιχείαν καί ἐν συνεχεία νά φονεύει τόν σύζυγον τῆς Βηρσαβεέ ΙΙ Σαμουήλ 11). Ἀπέναντι στήν μετάνοιαν τοῦ προφ.Δαβίδὁ Κύριος δέν τόν ἀποβάλλει ἀλλά τόν κρατᾶ ἀγαπητόν του.
Οἱ Νινευῖτες πού μετανόησαν εὑρῆκαν εὐσπλαχνία ἀπό τόν Θεόν καί μόνον ὁ Ἰωνᾶςσκεπτόμενος μέ ἀνθρώπινον τρόπονπερίμενε τήν τιμωρίαν τους (Ἰωνᾶς 3). Ἡ Ἁγία Γραφή εἶναι γεμάτη παραδείγματα καί ἐάν ἀρχίσουμε ἀπό τό Συναξάριο δέν θά τελειώσουμε.
Ἐν τούτοιςὅταν ὁ Θεός βλέπη τόν ἁμαρτωλόν σκληροκάρδιον ἡ εὐσπλαχνία Του γίνεται σάν σπαθί πού
κόβει.Οἱ πρωτόπλαστοιπού δικαιολογήθηκαν ἀντί νά μετανοήσουνἐκδιώκθηκαν ἀπό τόν Παράδεισον.Τήν ἐποχή τοῦ Νῶεὁ Κατακλυσμός ἔπνιξε σχεδόν ὅλην τήν ἀνθρωπότηταν.Τά Σόδομα καί τά Γόμοραὅπου οἱ ἁμαρτίες ξεπέρασαν κάθε ὅριο ὅπως ὁ κόσμος σήμερα ἔγιναν
παρανάλωμα πυρός.Ὁ Κύριος χρησιμοποιεῖ λόγους αὐστηρούς ἀπέναντι στήν σκληροκαρδία τῶν Γραμματέων καί Φαρισαίων.Ἐν συντομίαἩ δικαιοσύνη πρέπει νά εἶναι γεμάτη εὐσπλαχνίαν πρός τόν πταίσαντα πού μετανοεῖ καί ἡ
εὐσπλαχνία πρέπει νά εἶναι δίκαιη τιμωρώντας τόν πταίσαντα πού εἶναι ἀμετανόητος στήν ἁμαρτίαν του.
Ἱερ/χος Κασσιανός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου