Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2018

Η ΑΙΤΙΑ

ταν βλέπουμε τήν πορεία τοῦ κόσμουἡ ὁποία πηγαίνει πρός τήν καταστροφή,
μπορομε νά εμαστε καί μόνο παισιόδοξοιΧωρίς νά θέλουμε νά ναλύουμε τά συμπτώματαΟκονομική κρίσιξεπεσμός κλπ... - δέν θά τελειώναμε ποτέ θά θελα νά μιλήσω γιά τό ποιά εναι ἡ ἀληθινή ατία.
Ποῦ εναι σήμερα τό λάτι τς γςτό ποο δέν πάρχει μόνον γιά νά καρυκεύει,λλά καί νά διατηρεΠοῦ εναι τό προζύμι πού κάνει τό ζυμάρι νά φουσκώνειΠοῦ εναι οδέκα κανοί δίκαιοι νά μεταστρέψουν τό θέλημα τοῦ Θεο; (βλ.Γεν. 18,22-33). Ποῦ εναι ατή ἡ φωτιά (ὁ ζλοςπού ὁ Κύριος βαλε στή γ; (Λουκ.12,49).
Λέγεται γιά τόν ββᾶ Σισώη τι ὁ Θεός τοῦ ἔδωσε τήν δύναμι νά σώση λη τήν δική του γενιάΜιά μέρα νας δελφός τοῦ επε: «ββκάθε μέρα κάνω τόν κανόνα μουκάνω καί ατό καί κενοτί μοῦ λείπει κόμη;» Ὁ Ἀββᾶ Σισώης ψωσε τά χέρια του πρός τόν ορανόν τά ποα γιναν φωτιά καί τοῦ ἀπήντησε: «άν θέλης νά γίνης σάν ατά τά χέρια...»καί ὁ ἀδελφός πρε τό μάθημα.
ρκούμαστε στά ξωτερικά μας καθήκονταΠαπαγαλίζουμε τίς πρωϊνές καί βραδυνές κολουθίεςΠροσέχομε νά μή τρμε ,τιδήποτε στίς μέρες νηστείας κλπ... Καίδού εμαστε καλοί Χριστιανοίτουλάχιστον φθάνουμε νά καθησυχάσουμε τήν συνείδησί μας.
Τήν περασμένη Κυριακή διαβάσαμε τό Εαγγέλιο τοῦ νέου πλουσίου.Συμπεριφερόταν μέ τόν διο τρόπομόνον μέ τήν τήρησι τοῦ νόμουκαί κεῖ ἐσταματοσε.ταν ὁ Χριστός τοῦ επε νά παλλαγῆ ἀπό τά πλούτη τουὁ νέος φυγε πολύ λυπημένος,γιατί ταν πολύ δεμένος μέ τά γαθά τουΤά πλούτη μας δέν εναι πωσδήποτε τά λικάγαθά λλά καί τά πάθη μαςΤήν περηφάνειά μας ἡ ὁποία μς κάνει νά πιστεύουμε τι εμαστε τό κέντρον τοῦ κόσμου ἤ Μίς ρθοδοξίαὉ ἐγωκεντρισμός μας πού μς κάνει νά στρεφώμαστε γύρω πό τόν μφαλόν μας καί χίλια λλα.
Φοβμαι τι νεργομε σάν τόν ωνᾶ ὁ ὁποος ψαχνε νά φύγη μακρυά πό τό πρόσωπο τοῦ Θεογιά νά ποφύγη τήν ποστολή τουΠιστεύω τι ἡ μορα θά πέση πάνω μας καί τι ἡ θύελλα θά συχάσει μόνον ταν οἱ ἔνοχοι θά πεταχθον στή θάλασσα; – οδυστυχισμένοι νατες τς ποχς τοῦ Ἰωνδέν σαν βεβαίως γιοιλλά ὁ Ἰωνς ταν μεγάλος πεύθυνος. «Παντί δέ ὧ ἐδόθη πολύπολύ ζητηθήσεται παρ’ ατοκαί παρέθεντο πολύπερισσότερο ατήσουσιν ατόν.» (Λουκ. 12, 48.) Μή κατακρίνουμε λοιπόν τούς νθρώπους τοῦ κόσμουοἱ ὁποοι γνοον τόν Θεόν λλά νά σκεπτώμεθα ,τι χουμε λάβει πό τήν μέρα τοῦ ΒαπτίσματοςΜή ξεφεύγουμε πό τήν ποστολή μαςδηλαδή νά θυσιαστομε καί νά γιασθομε γιά τήν κκλησία καί τόν κόσμο.
Τοτο σημαίνει τι δέν εναι νά κάνουμε μιά προσευχή ἤ μερικές μετάνοιες παραπάνω λλά νά κτελέσωμε μιά πλήρη μεταστροφή τς συμπεριφορς μαςΟἱ ἁπλές μας παραδόσεις καί τά καθήκοντά μας πρέπει νά πάρουν φωτιάατήν τήν φωτιά πού Κύριος λθε νά βάλη στήν γμέ μιά λλη λέξιτό γιο Πνεμα.
Μή ρκούμαστε στήν τικέτα τοῦ Χριστιανοῦ μέ τόν πότιτλον «ρθόδοξος», λλά νά ζομε σέ βάθος τήν δέσμευσί μας μπρός στόν Κύριο.
Παρά τήν ποστασία τοῦ κόσμου τούτου καί τήν δειλία μας πιστεύω τι ὁ Κύριος φυλάσσειπως τήν ποχή τοῦ Ἠλία «πτά χιλιάδες νθρώπους πού δέν λύγισαν μπρός στόν Βαάλ καί δέν τόν προσκύνησαν» (Α ́Βασιλ. 19,18). Χάριν ατν τν λίγων δικαίων ἡ γδιασώζεται κόμη̇ κρυμμένοι δίκαιοιπού δέν κάνουν ντυπωσιακά κατορθώματα λλά πού διακρίνονται μέ τήν ταπείνωσίν τους καί τήν διακριτικότητά τους.


ρχιμανδρίτης Κασσιανός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου