Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2018

Δικαιοσύνη καί Εὐσπλαχνία

Ὁ Θεός εἶναι δίκαιος καί φιλεύσπλαχνοςτό ἕνα δέν πάει χωρίς τό ἄλλο.Μποροῦμε νά ποῦμε ἐπίσηςἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ εἶναι φιλεύσπλαχνη καί ἡ θεία φιλευσπλαχνία εἶναι δίκαιηΜέ ἄλλα λόγιαἩ θεία δικαιοσύνη εἶναι εὐσπλαχνία καί ἡ θεία εὐσπλαχνία εἶναι δικαιοσύνη.
Ἐκφράζομαι μέ τρόπο ἀνθρώπινο σύμφωνα μέ τόν τρόπο πού μᾶς εἶναι συνηθισμένοςδιότι ὁ Θεός εἶναι ἀκατάληπτος καί ὅ,τι πηγάζει ἀπΑὐτόν δέν μπορεῖ νά περικλεισθῆ σέ λέξεις.
Μία δικαιοσύνη χωρίς φιλευσπλαχνία εἶναι βαναυσότητα καί ἡ φιλευσπλαχνία χωρίς δικαιοσύνη εἶναι μαλθακότηταἩ Ἁγ.Γραφή μᾶς δίνειπαραδείγματος χάριν,γιά τήν πρώτη περίπτωσιτούς Γραμματεῖς καί τούς Φαρισαίους καί γιά τήν δεύτερη περίπτωσιτ όν Ἠλί
Οἱ πρῶτοι εἶχαν μόνον τόν νόμον μπροστά στά μάτια τουςχωρίς νά φροντίζουν γιά τόν φταίχτηκαί ὁ δεύτερος δέν σκεπτόταν παρά τούς ἀσεβεῖς υἱούς τουχωρίς νά φροντίζει γιά τόν θεῖον Νόμον.
Οἱ Νόμοι καί Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχουν γιά νά μᾶς βοηθήσουν νά προχωρήσουμε καί νά βαδίζουμε εὐθεῖα στόν πνευματικό δρόμο μας καί πρέπει νά τούς ἐφαρμόζουμε σύμφωνα μέ τίς περιστάσειςπού μπορεῖ νά εἶναι ἐλαφρυντικές ἤ ἐπιβαρυντικές ἤ ἀκόμη καί νά καθιστοῦν τούς κανόνες καί τούς νόμουςσέ μερικές περιπτώσεις ἄχρηστους.(ἐκτός χρήσεως)
Στήν ἀνάγκη δέν ἰσχύει ὁ νόμοςὅπως εἴπαμε καί ὅπως βλέπουμε στήν Ἀγ.Γραφή ὅταν οἱ μαθητέςπού πεινοῦσανμάζευαν καί ἔτρωγαν σιτάρι τήν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου πού ἦταν ἀπηγορευμένον(Μάρκ. 2,23) ἤ ὅταν ὁ Δαβίδ μέ τού συνοδούς του εἰσῆλθε στόν Ναό καί ἔφαγαν τούς ἄρτους τῆς προθέσεωςπού δέν ἐπιτρέπετο νά φᾶνε παρά μόνο οἱ Ἱερεῖς (Ι Βασιλ.21,4).
Ἡ νηστεία πού καθώρισε ἡ Ἐκκλησία ἐξυπηρεῖ διά νά ταπεινώσει τό σῶμα.Νά ἐπιβάλης ἐν τούτοις χωρίς διάκρισιν τήν νηστεία σέ ἕνα ἄρρωστον γίνεται ἐπιβλαβέςδιότι ἡ ἀρρώστεια κάνει ἤδη αὐτό πού ἐπιδιώκει ἡ νηστεία καί ἀντί νά ταπεινώσει τό σῶμα τό καταβάλη ὑπερβολικά.
Στήν περίπτωσι τῆς ἀρρώστειαςὁ νόμος τῆς νηστείας πρέπει νά βρῆ μία ἀνακούφισι ἤ ἀκόμη νά καταργηθῆἘάν ἐφαρμόζουμε τούς νόμους αὐστηρά χωρίς νά λάβουμε ὑπ'ὄψιν τίς περιστάσειςχωρίς νά χρησιμοποιήσουμε τήν οἰκονομία ἐκεῖ ὅπου πρέπειτότε αὐτοί οἱ νόμοι γίνονται ἐμπόδιο καί ὄχι βοήθεια μέσα στήν Ἐκκλησία.
Ἡ διάκρισις λοιπόν εἶναι αὐτή πού θά κρατήση τήν ἰσορροπία μεταξύ δικαιοσύνης καί φιλευσπλαχνίας καί θά κρατήση τήν βελόνα τῆς ζυγαριᾶς ἀκριβῶς στή μέση χωρίς νά γέρνη οὔτε στήν μία πλευρά οὔτε στήν ἄλλη.
Οἱ νόμοι καί οἱ Κανόνες εἶναι γενικοί καί πρέπει νά ἐφαρμώζονται ὄχι μόνον σύμφωνα μέ τίς περιστάσειςἀλλά κυρίως λαμβάνοντας ὐπὄψιν τό πρόσωπον πού ἔσφαλεΔιαφορετικά πρέπει νά ἐνεργεῖ μπροστά σέ ἕναν ἁμαρτωλόν πού μετανοεῖ καί διαφορετικά ἀπέναντι σἕναν ἁμαρτωλόν πού μένει ἀμετανόητος.
Κάθε φορά πού ὁ Θεός βλέπει κάποιον εἰλικρινῶς μετανοοῦντα φέρεται μέ εὐσπλαχνία ́ καί τό Εὐαγγέλιο εἶναι γεμάτο παραδείγματαἩ πόρνη γυναίκα (Ἰωάν. 8,3) ἡ ὁποία σύμφωνα μέ τόν νόμον ἔπρεπε νά λιθοβολιθῆἀλλά ὁ Χριστόςπού ἦλθε γιά νά μᾶς σώσεισυγχώρησε τήν ἁμαρτία τηςΣτήν παραβολή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ βλέπουμε τόν Πατέρα τοῦ ἀσώτου υἱοῦ (Λουκ.15), τοῦ ὁποίου ἡ πατρική ἀγάπη δέν εἶχε ὑστεροβουλίανά βλέπη μόνοντήν ἐπιστροφή τοῦ χαμένου υἱοῦ του.
Στήν περίπτωσι τοῦ Φαρισαίου καί τοῦ Τελώνουβλέπουμε τόνμετανοούμενον τελώνην ,-ὁ ὁποῖος ἐν τούτοις ἦτο γεμᾶτος ἁμαρτίες-, δεδικαιωμένον,ἐνῶ τόν Φαρισαῖον ὁ ὁποῖος τηρεῖ σχολαστικά τόν νόμον -καταδικασμένον.
Τόν Ἀπόστολο Πέτροπού ἀρνήθηκε τρεῖς φορές τόν Χριστόν ἀλλά ἐν συνεχεία ἔκλαυσε πικρῶς ὁ Χριστός μετά τήν Ἀνάστασιν δέν τόν ρωτᾶ ἄλλο παράμόνον ἐάν τόν ἀγαπᾶχωρίς νά τοῦ κάνει τήν ἐλαχίστη ἐπίπληξι.
Στήν Παλαιά Διαθήκη βλέπουμε τόν προφ.Δαβίδ νά διαπράτη μοιχεία καί ἐν συνεχεία νά φονεύει τόν σύζυγον τῆς Βηρσαβεέ ΙΙ Σαμουήλ 11). Ἀπέναντι στήνμετάνοια τοῦ Δαβίδὁ Κύριος δέν τόν ἀποβάλλει ἀλλά τόν κρατᾶ ἀγαπητόν του.
Οἱ Νινευῖτες πού μετανόησαν εὑρῆκαν εὐσπλαχνία -ἔλεος ἀπό τόν Θεόν καίμόνον ὁ Ἰωνᾶς σκεπτόμενος μέ ἀνθρώπινο τρόπον περίμενε τήν τιμωρία τους (Ἰωνᾶς3). Ἡ Ἁγία Γραφή εἶναι γεμάτη παραδείγματα καί ἐάν ἀρχίσουμε ἀπό τό Συναξάριο δέν θά τελειώσουμε.
Ἐν τούτοιςὅταν ὁ Θεός βλέπη τόν ἁμαρτωλόν σκληροκάρδιον ἡ εὐσπλαχνία Του γίνεται σάν σπαθί πού κόβει.
Οἱ πρωτόπλαστοιπού δικαιολογήθηκαν ἀντί νά μετανοήσουνἐκδιώκθηκαν ἀπό τόν Παράδεισον.
Τήν ἐποχή τοῦ Νῶεὁ Κατακλυσμός ἔπνιξε σχεδόν ὅλην τήν ἀνθρωπότητα.
Σόδομα καί Γόμοραὅπου οἱ ἁμαρτίες ξεπέρασαν κάθε ὅριο-ὅπως ὁ κόσμος σήμερονἔγιναν παρανάλωμα πυρός.
Ὁ Κύριος χρησιμοποιεῖ λόγους αὐστηρούς ἀπέναντι στήν σκληροκαρδία τῶν Γραμματέων καί Φαρισαίων.
Ἐν συντομίαἩ δικαιοσύνη πρέπει νά εἶναι γεμάτη εὐσπλαχνία πρός τόν πταίσαντα πού μετανοεῖ καί ἡ εὐσπλαχνία πρέπει νά εἶναι δίκαιη τιμωρώντας τόν πταίσαντα πού εἶναι σκληροκάρδιος στήν ἁμαρτία του
Ἱερ/χος Κασσιανός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου