Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2018

Ἐν γνώσει μου περιμένω τόν Κύριον

Μέσα σ ́ αὐτήν τήν ταλαίπωρη ζωή λαχταροῦμε τήν ἡσυχίαἀλλά μετά βίας λίγη νηνεμίαἄλλες καταιγίδες σηκώνονται .
Στήν ἀρχή τῆς πνευματικῆς ζωῆς εἶναι τά πάθη μας πού μᾶς τραβολογοῦνΜόλις φθάσει ἡ ἀπάθειαοἱ ταλαιπωρίες ἔρχονται ἀπἔξωΧωρίς νά φθάσουμε στό σημεῖο νά ποῦμε μέ τόν Σάρτρ: "Ἡ κόλασι εἶναι οἱ ἄλλοιλέμε ὅπως ὁ Χριστός: " ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;" (Μάρκ. 9:19) καί ψάλλουμε ὅπως ὁ Ψαλμωδός: "Τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεί περιστερᾶς καί πετασθήσομαι καί καταπαύσωἰδού ἐμάκρυνα φυγαδεύων καί ηὐλίσθην ἐν τῆ ἐρήμῳ " (Ψαλμ.54:6-7)
Ὄντες ἀπαθεῖςτί μᾶς χρειάζονται αὐτές οἱ ταλαιπωρίεςΝά μᾶς διατηρήσουν στήν ἀρετή καί νά μᾶς προσανατολίσουν πρός τόν Θεόνστόν Ὁποῖον εὑρίσκεαι ἡ μόνη ἀληθινή εἰρήνη ́ μέ ἄλλα λόγιαδιά νά μή καθησυχάζουμε μέ τήν ψευδῆ ἡσυχία καί νά μᾶς ὠθήσει πρός Ἐκεῖνον πού εἶπε: "Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοικαγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς" (Ματθ.11:28). Ἐάν δέν εἶναι ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν μας πού εἴμαστε καταβεβλημένοιτότε εἶναι γιά τήν σωτηρία τοῦ πλησίον.
Ἀς ἀναλάβουμε τόν ζυγόν τοῦ Χριστοῦ καί θά βροῦμε ἀνάπαυσιὍπως λέγει ὁ Ἀπόστολος: " ἀλλήλων τά βάρη βαστάζετεκαί οὕτως ἀναπληρώσατε τόν νόμον τοῦ Χριστοῦ" (Γαλ 6,2).
Σέ τί χρησιμεύουν οἱ κακοκαιρίες;Γιά νά ριζώση γερά καί νά ἀναπτυχθῆ τό δένδρον ὥστε νά φέρη πολύ καρπόνἩ τέλεια εἰρήνη θά εἶναι γιά τήν ἄλλη ζωήἘν τούτοις ἤδη σ'αὐτήν τήν ζωήν ἐδῶ δοκιμάζουμε αὐτήν τήν εἰρήνη ἀνάλογα μέ τόμέτρον πού ἔχουμε προχωρήσει στήν ἀρετήν.
Ἐάν ὑποφέρουμε τίς περαστικέςδοκιμασίες ἐδῶ κάτω,τότε θά ἐξαλείψει πᾶν δάκρυον ἀπό τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶνκαί ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτιοὔτε πένθοςοὔτε κραυγήοὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι ́ὅτι τά πρῶτα ἀπῆλθον" (Ἀποκ.21:4)
Ὅλα περνοῦν τελικά καί οἱ δοκιμασίες πού ὑποφέρουμε ἄλλοτε καί τίς νομίζαμε ἀδιαπέραστεςτελικά βρῆκαν μία διέξοδο μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί ἔγιναν ἡ αἰτία νά ὡριμάσουμε περισσότεροὍταν θά μάθουμε νά μή ἐλπίζουμε πουθενά παρά μόνον στόν Θεόν καί ὄχι στούς ἀνθρώπους πού εἶναι πάντα εὐμετάβλητοιτότε ἡ ἡρεμία θά κατέλθη στίς καρδιές μας σάν ἕνα πρωϊνό τριαντάφυλλο.
Τό χρυσό μπαίνει στή φωτιά γιά νά καθαρισθῆὄχι μόνον μία φορά ἀλλά ἑπτά φορές(ἀριθμός συμβολικός πού σημαίνει τήν τελειότητα).
Τό ἴδιο καί ὁ Κύριος ἡμῶν ἐπιτρέπει νά περάσουμε ἀπό τίς δοκιμασίες ὥστε νά μᾶς βγάλη τούς μολυσμούς μας καί τίς ἀτέλειές μας ὥστε νά μᾶς καταστήσει καθαρούς καί πολύτιμους σάν τό χρυσάφι.
Τό ἀκατέργαστο διαμάντι μόνον ὅταν τό λειάνουν (γυαλίσουνδείχνει τήν ὀμορφιά
του.Ὁ Θεός ὅπως ὁ διαμαντοποιός - μᾶς λιώνει τό ἴδιο καί τίποτε δέν μᾶς συμβαίνει
τυχαία ἀλλά μᾶς χρησιμεύει γιά τό καλό μας.Γιά νά τελειώσω αὐτές τίς ἀπόψεις καί νά ἐπανέλθω σαὐτό πού εἶπα στήν ἀρχήἘάν
ταραζόμαστεἐπαναστατοῦμεἀνυπομονοῦμεὁ καρπός δέν θά φθάση ποτέ στήν ὡρίμανσι ἀλλά θά χαλάει (χειροτερεύει).
Δεχόμενοι τόν Κύριον μέ ὑπομονή καί γνώσι οἱ κόποι μας θά λάβουν γιά καρπό τήν εἰρήνην.
Ἀρχιμ. Κασσιανός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου