ΕΡΩΤΗΣΗ

 ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς να σταµατήσουµε να αµαρτάνουµε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Χαρακτηριστικό των αγγέλων είναι να µην αµαρτάνουν και των δαιµόνων να µην

µετανοούν. Έκαναν την επιλογή τους. Χαρακτηριστικό των ανθρώπων είναι να πέφτουν και να

ξανασηκώνονται. Πρόκειται για έναν πνευµατικό αγώνα που διαρκεί χρόνια. Δεν λέω «όλη τη

ζωή», διότι µπορεί κανείς να φτάσει στην απάθεια που οδηγεί στην αρετή. Αυτό δεν γίνεται από τη

µια µέρα στην άλλη, αλλά απαιτεί σκληρό αγώνα. Μόλις επιτευχθεί η απάθεια, πρέπει να τη

διαφυλάξουµε και να είµαστε σε εγρήγορση, γιατί µπορεί να ξαναπέσουµε στην αµαρτία ανά πάσα

στιγµή. Αυτός ο πνευµατικός αγώνας πρέπει να βασίζεται στην κοινωνία µε τον Θεό, δηλαδή στην

προσευχή. Χωρίς τη βοήθεια του Αγίου Πνεύµατος, τίποτα καλό δεν µπορεί να γίνει. Ο άνθρωπος

ιδρώνει, αλλά ο Θεός είναι Εκείνος που κάνει το έργο, λένε οι Πατέρες. Πρέπει να είµαστε µάλλον

παθητικοί και να αφήνουµε τα πράγµατα να συµβούν. Αν η υπερηφάνεια µας κάνει να πιστεύουµε

ότι έχουµε ιδιαίτερες ικανότητες και ότι η πνευµατική πρόοδος προέρχεται από εµάς, τότε όλα

αποτυγχάνουν και υποτροπιάζουµε. Τα πνευµατικά χαρίσµατα και τις ιδιαίτερες ικανότητες τις

λαµβάνουµε για να υπηρετούµε την Εκκλησία και τον πλησίον µας, και όχι για τη δική µας δόξα.

Ας συνειδητοποιήσουµε, επίσης, ότι όλα τα καλά µας έργα είναι σαν ένα βρώµικο ρούχο, λερωµένο

από τις αµαρτίες µας. Έχοντας συνείδηση αυτού, δεν πέφτουµε εύκολα στην υπερηφάνεια και

αποδίδουµε το καλό που γίνεται µόνο στον Θεό. Οι σωµατικές µας δυνάµεις είναι περιορισµένες

και η άσκηση του σώµατος (νηστεία, αγρυπνία, µετάνοιες κ.λπ.) πρέπει να γίνεται µε διάκριση. Ο

εσωτερικός αγώνας, από την άλλη πλευρά, δεν έχει όρια και όσο περισσότερο αγωνιζόµαστε, τόσο

πιο γρήγορα φτάνουµε στον επιδιωκόµενο στόχο: την απάθεια, που οδηγεί στην αρετή, µε άλλα

λόγια, την απόκτηση του Αγίου Πνεύµατος.

Η πνευµατική πρόοδος γίνεται συνήθως ανεπαίσθητα, διότι ο Κύριος µας τυφλώνει για να

µην πέσουµε στην αυταρέσκεια. Λέω ανεπαίσθητα, διότι µπορούµε, επίσης, είτε να πάµε προς τα

πίσω ή να βηµατίζουµε στο ίδιο σηµείο. Ωστόσο, ο χρόνος περνάει, δεν ξανακερδίζεται, και έχουµε

µόνο αυτή τη φτωχή ζωή εδώ κάτω για να προετοιµαστούµε για την αληθινή ζωή που δεν θα έχει

τέλος. Ας αγωνιστούµε για να τη ζήσουµε!

Ο στόχος είναι ο ίδιος για όλους µας: ο αγιασµός, αλλά οι δρόµοι και τα µέσα µπορεί να

διαφέρουν. Εξαρτάται από τον καθένα µας. Οπως και τα φυτά, κάποια µερικά µεγαλώνουν καλά σε

εύφορο έδαφος, άλλα σε υγρό και άλλα σε ξηρό.

Αρκετά για σήµερα. Βάλε το σε εφαρµογή και µετά θα σου γράψω τη συνέχεια.

Α. Κασσιανός